شعربافى كردن ، و قابله شدن با شرط اجرت ، و زرگرى ، و اجرت جهانيدن حيوان نر را بر حيوان ماده ، و كسب كسانى كه اجتناب از حرام در اموال مردم نمىكنند ، و اجرت تعليم قرآن ، و تجارت كردن در دريا ، و اجرت كشيدن خصيه حيوانات ، و معامله كردن با ظلمه و با كسانى كه پست طبيعت‌اند به حيثيتى كه باك نداشته باشند به آنچه در حق ايشان مىگويند يا ايشان در حق ديگران مىگويند ، و با كسانى كه صاحب عيب در بدن مىباشند از قبيل خوره و پيسى و مانند اينها ، و با طايفهء كردها و اهل ذمه چون يهود و نصارى . پنجم : تجارت حرام است ، و اين چند نوع است : اول : مبايعهء چيزهائى كه نجس العين باشد ، چون بول و غايط انسان و ساير حيواناتى كه حرام گوشت باشند ، و اما بول و غايط حيواناتى كه حلال گوشت باشند غير بول شتر از براى استشفاء پس در آن خلاف است ، اقوى اين است كه خريدن و فروختن همه اينها جايز است ، لكن احوط آن است كه به هبه معوّضه منتقل سازند . و همچنين حرام است مبايعهء ساير نجاسات عينيه چون شراب و خون و خوك و سگ ، مگر سگ شكارى كه تعليم داده شده باشد ، و در سگى كه پاسبان حيوانات و بوستان و خانه باشد خلاف است ، احوط اجتناب است ، و مگر عصير عنبى قبل از ذهاب ثلثين كه حكم آن همان حكم بعد از ذهاب دو ثلث است . و همچنين حرام است مبايعهء چيزهائى كه نجس شده باشد به ملاقات نجاست و قابل پاك شدن نباشد چون دوشاب نجس و مانند آن مگر روغن نجس كه نجاست آن عارضى باشد نه ذاتى از قبيل دنبهء مردار و مانند آن ؛ زيرا كه مبايعهء اين مشكل است بلكه جايز نيست ، و اما روغنى